Afscheid
Hand in hand over de daken van de doden
was jij nooit dichter bij mij.
Zacht prevelend wat ze nog niet wist,
dapper fluisterend dat je haar mist.

Genoeg aan het geluid van de stilte
lacht ze haar lach terwijl ze zacht tikt
op de rand van je hart
dat schemert in de nevel van ooit.

Een glimlach op je lippen
speel je nog eenmaal een quatre-mains.
Jij en ik, wij samen,
heerlijk droef om wie ze was.

Mistral voor Marije
Sept 2005